Gedichten
⚠️Even een headsup!! ⚠️
Veel van deze gedichten gaan over thema's en ervaringen die mogelijk beklemmende gevoelens kunnen oproepen. Dus pas goed op jezelf en voel voor jezelf waar jouw grens ligt. Die gedichten gaan over de gevolgen van vroegkinderlijk seksueel misbruik, iatrogene schade (door de ggz), chronisch ziek zijn/rouw, hoogbegaafdheid en andere worstelingen. Middels mijn gedichten is van heden naar verleden mijn proces te lezen.
Ik deel deze gedichten, met oog op een stukje hoop en (h)erkenning voor wie daar naar zoekt ❤️
(pte, was voor LC. lang mijn pseudoniem omdat ik tijdens het schrijven van mijn eigen gespreksrapportages in de GGZ naar mijzelf verwees als pte of pt.)
Don't fuck with me (Waarschuwing)
Ik heb 1 belangrijke regel die ik zal delen.
Ik expose de hele boel inclusief onderbouwing, als er nog iemand met mijn lijf of leven denkt te spelen.
Wees gewaarschuwd bij dezen.
Ik zou deze regels maar heel goed lezen.
Niet denken na deze gedichten: 'dat is een kwetsbaar doelwit'
Want je onderschat gigantisch
hoeveel kennis ik door al die daderpraktijken bezit.
Ik weet ondertussen precies hoe daders denken en werken.
En ik zal het eerder dan je doorhebt, merken.
In mij zal ik mij als ik jou was niet vergissen.
Ik ben namelijk 1 van de zoveel bewijzen dat je een geheugen niet kunt wissen.
Ik ben écht heel serieus, niet met mij klieren.
Want ik heb achter de schermen zo mijn manieren.
LC.
Finishline
Het was een race tegen de klok.
Onder het verwerkte psychotrauma, zat een chronisch ziek lijf, wat al die tijd aan mij trok.
Ik was zo dichtbij.
Alleen nog de thesis afmaken, dan klinische masterstage en nog 1 vak, dan was ik vrij.
Psycholoog worden was mijn droom, het was mijn enige doel.
En nu...
Heeft de diëtist mij t liefst aan een sonde, en is er notabene een aanvraag gedaan voor een elektrische rolstoel...
LC, mei 2025
Therapeutische rouw
Lautje laat onze droom tot therapeut worden gaan
Ik kan het niet. Ik ben opgeklommen vanaf VMBO, heb DIS behandeld, ben door de diepste dalen gegaan, de kracht achter elke traan,
ik ben zo dichtbij, het was altijd de enige drijfveer achter mijn bestaan.
Wat je van mij vraagt om los te laten, is inhumaan.
...
Jarenlang was voor uit bed komen maar 1 reden.
Masterpsycholoog worden, daar heb ik al die jaren voor gestreden.
...
Ik weet het , maar ons zieke lijf kan het niet meer dragen Lau
Doorvoel alle pijn, geef je over aan de rouw.
LC, mei 2025
Het onmogelijke kunnen... eh willen
Bijna masterpsycholoog.
Er is nog nooit iets geweest waar ik voor boog.
Alleen nog mijn laatste vakken en stage halen..
Ik moet het kunnen, waarom zou ik mij ineens laten tegenhouden door al deze kwalen?
Ik mag niet falen.
Lau luister... ons lijf is heel ziek, je verdraagt geen eten en kan amper nog drinken.
Hou op met enkel maatschappelijke doelen proberen af te vinken.
Ik moet mijzelf bewijzen
Ik moet boven mijzelf uitrijzen
Ik moet, ik moet, ik moet... het enige wat ik van je hoor zijn eisen..
En iemand die 0 rekening houdt met de torenhoog betaalde prijzen.
Lieve Lau, luister nou.
Het is oké. Je hebt niet gefaald.
Je bent 26. Je hebt in je eentje DIS-trauma's behandeld, en naast een chronisch ziek lijf zelfs je universitaire bachelor, je hebt allang het onmogelijke behaald.
LC, mei 2025
EDStress
Ergens enorme verstikking...
Ergens enorme opluchting...
Elke dag pijn en vermoeidheid, dat hoorde gewoon bij het leven
Puur op mindset kon ik vast wel uiteindelijk een gezond lijf nastreven.
Niet laten tegenhouden door uitputting en pijn.
Dat zou de oplossing zijn.
In 2024 werd de klap te groot.
2 behandelaren over de lijn, waarna opgekropte ggz-pijn.
Ondertussen misbruikt door mijn eigen collega.
Met langer dan een halfjaar nonstop Fight/Flight was mijn lichaam een arena.
Waarna het hard achteruit ging.
En ik maar moeilijk de signalen van mijn lijf opving.
Mijn bewustzijn wilde alle gevolgen ontkennen
Weg was mijn altijd zo sensitieve antenne.
Al die jaren alle klachten gegooid op psychosomatiek en op stress.
Wat bleek?, onder de stress zat een chronische multisysteem ziekte
genaamd: EDS.
LC, mei 2025
Warme broodjes, Lau
Je werd de dupe van mijn trauma's en beschadigde hechting
Raakte verstrikt in ál mijn processen van verwerking
Ik wilde zo graag vrienden zijn
Maar ik deed je alleen maar steeds pijn
Je ging tot mijn grote verbazing niet weg, maar ons contact was voor jou niet fijn.
Het vertrouwen in mij is nu misschien klein.
Dus probeer ik je in kleine stapjes te laten zien, dat contact met mij ook anders kan zijn.
LC, mei 2025
Goedbedoeld intens...
Waarom moest het allemaal zo intens?
...
Tja dat was mijn lens.
Met mij aanpassen is het enige wat ik steeds weer leer.
Dat ik steeds verder van mijzelf en de ander afkeer.
Want dan probeer ik alleen nog jou te vinden in contact en word ik hyperbewust.
Elke zin van mijzelf nalezen wordt dan een must.
En als tussen mijn eigen 200 interpretaties ervan dan iets kraakt.
Voel ik mij direct naakt.
Dan moet ik direct er achteraan schrijven
In de hoop dat als ik mijzelf blijf aanpassen.
Dat je dan wil blijven...
...
En dat is niet gezond, dan voel ik mij juist een egoïst
Of in alle angst een soort escapist.
Juist dan zal ik je overspoelen.
Terwijl ik je het tegenovergestelde wilde laten voelen.
- LC, mei 2025
De goede GZ-psycholoog (Hij bestaat!!!?)
Na 2 jaar zelf bijna de volledige DIS te hebben behandeld
En na misbruik een nieuw pad van onmenselijke hulpverlening te hebben bewandelt.
was mijn vertrouwen in de GGZ verleden tijd
Maar zelf opnieuw beschadigde hechting herstellen, zonder goed sociaal netwerk was een mega strijd
Een lieve docent die daardoor onder mijn overdrachtelijke zoektocht lijdt werd een feit
...
Dat was geen optie. Een psycholoog vinden moest snel.
Maar wat een opluchting.
Een goede behandeling vinden voor mij in de GGZ is zeldzaam...
maar het bestáát wél.
LC, mei 2025
Kromme zorg(en)
T voelt alsof mijn lijf gaat bezwijken
Zoveel pijn ik kán het niet begrijpen
De boosheid en het verdriet is niet te tillen
Mijn lijf kan alleen nog trillen
Mijn maaginhoud komt er weer uit
Alles trekt samen, mijn hele huid
Ik wil schreeuwen maar er komt geen geluid
Hoe heeft het zo kunnen lopen
Je taak was om mij te helpen helen, niet nog verder te slopen
Elke deur heb je dicht geramd, niks gaat meer open.
Hoe kan je als GGZ dit in godsnaam aan jezelf verkopen?
“Maar er gaat in de ggz ook veel goed dus houd moed!”
Sorry? Deze 'zorg' heeft mij de helft van mijn leven nog tegoed.
Deze last is zo vreselijk ongezond
Keer op keer ben ik weer verwond.
Ik sta altijd open voor een gesprek
Maar dit is een onvergeeflijk gebrek
Middels zoveel behandelaren ging jij op je bek
Overal zitten gaten je hele systeem is lek
En mij rest 1 bestek
De GGZ is niet altijd een veilige plek
LC. 2024
De nieuwe kans?!.... eh deur..
Ivm nieuw misbruik en kapot vertrouwen, toch aan de bel getrokken.
Een vrijgevestigde praktijk met een ervaren complex traumatherapeut werd betrokken.
Mij zou je niet laten vallen, dat werd zo'n beetje beloofd.
Want ik was volgens jou al zo vaak van mijn vertrouwen beroofd.
Toen kwam je erachter dat ik nog in de misbruiksituatie zat
En was die belofte het eerste wat je vergat.
Vervolgens werd mij PSYTREC aangesmeerd
Sorry?! PSYTREC??! In acute onveiligheid? Wat heb jij precies over DIS geleerd??!
Of is dat vooral makkelijk om tegen mij te zeggen?
Door jou moest ik opnieuw mijn grenzen verleggen.
...
Inmiddels werd het bijna slapstick absurd
Het was de zoveelste keer dat de GGZ mij betreurd
Maar de onveilige situatie was acuut
Dus opnieuw mijzelf behandelen moest à la minute.
Weer mijzelf in mijn eentje thuis eruit moeten trekken
Meerdere keren per dag deed ik Exposure met mijn delen, en bleef ik mijn veiligheid checken.
Het lukte. Maar wat heb ik ervoor betaald?
Opnieuw de ervaring, dat de zorg mij faalt
LC, 2024
De beste Psychiater
Je collega's maken d'r een zootje van.
In je eentje zo hard voor mij aan het rennen om te redden wat je redden kan.
Bellen in de auto na 17 uur
Jij bent er altijd, zelfs tijdens het heetste vuur.
En dat terwijl je zo druk bent als manager, onderdeel van het bestuur.
Ik hoop niet dat ik je hoef te vertellen,
dat jij niet de reden bent waarom ik nu uitbreek in rellen.
Je redt alles wat je red.
Ik waardeer elke extra zet.
Ik weet dat je voor mij oplet.
Maar deze gedichten gaan nou eenmaal over mijn pijn in de GGZ .
LC, 2024
Eigen aandeel!
“Zie je eigen aandeel hierin en kijk naar jezelf”
Dat doe ik altijd... maar zie je wel dat ik het onderspit delf?
Ik ben namelijk niet iemand die vermijdt
Juist ik reflecteer continu, hoe erg ik ook lijd.
No matter m'n strijd was ik altijd bereid
Ik zorg altijd dat ik m'n tekortkomingen herleid.
Ik ben altijd degene die op m'n kiezen bijt.
Ik heb uitleg gegeven het staat beschreven met schoolkrijt.
Ik ben zo'n beetje een toonbeeld van maakbaarheid.
Alles wat ik deed was gestoeld op empathie, acceptatie en echtheid.
Ik deed in mijn eentje thuis TFT bij DIS op 5x de snelheid
En zelf schreef ik een heel therapiebeleid
Ik gaf al mijn geduld en tijd
Rekening houdend met ego's en machtsstrijd
Heb ik mijn behandelaren binnen hun eigen vak opgeleid
Dat is geen vlijt.
Het was verdomme onbetaalde arbeid
Heb je wel gezien hoe ik mijn eigen behandeling leid?
Dit is mijn harde waarheid, ik mis een stuk vrijheid.
Ik moest mijzelf behandelen omdat een incompetente ggz mij daartoe heeft geleid.
Want bezig met euthanasie, was mijn dood anders een kwestie van tijd.
Het is misschien moeilijk te verkroppen, maar wel een feit.
Het echte verhaal achter mijn herstel, is een vorm van pure wreedheid.
Dus durf me niet te onderbreken nu ik van mijzelf afbijt.
En rijm schrijf voor al m'n nijd en kwaadheid. Over al het gebrek aan wijsheid.
Voordat ik straks alles het raam uitsmijt.
Want jullie ENIGE taak in mijn casus was:
Zorg dat je de professionele kaders niet overschrijdt.
LC. Juni, 2024
Brief aan alle hulpverleners
Ik wil je meegeven
Wees in je vak bedreven
Het kan veel zijn, soms ben je omgeven
Maar blijf altijd gezonde kaders nastreven
Je bent een mens en je warmte moet je niet opgeven
Als je twijfelt moet je dat bij je supervisor aangeven.
En ga bij jezelf altijd na, ben ik wel eerlijk in m’n werk gebleven?
En ik snap het, moeilijke dingen zitten vaak verweven
Het gaat om precaire zaken het is regelmatig zelfs onbeschreven
Maar aan sommige dingen mág jij gewoonweg niet toegeven
Je hebt zoveel invloed… ik ben niet overdreven.
Als ik zeg:
In jouw handen ligt een mensenleven.
LC, Juni 2024
Maar je bent complex
Stop acuut met elk excuus
Want alles wat ik hoor zijn deja vu's
Je kan niet alles gooien op complexiteit en IQ's
Mensenlevens zijn geen keuzemenu's??!
Wees als ggz belezen in de paraplu's
Niks hieraan is confuus
Jij hebt een verantwoordelijkheid tegenover álle individu's
LC. Juni, 2024
Not my first rodeo
Ik probeer te praten
Maar het wil niet baten.
Ik voel mij verlaten en in de steek gelaten
In mijn hart zitten weer nieuwe gaten
Ik moet opnieuw leren meten met andere maten
Dweilend met de kraan open
Ben ik al langgeleden gestopt met hopen
De GGZ had een kans
Maar wat steeds maar ontbrak was het bieden van balans
Dit was verdomme geen klad
Dit ging over mijn leven waarvan men keer op keer mijn belang vergat
Ik heb vertrouwen in hulpverleners overschat
Doorheen ga ik zoveel fasen
Rekening houdend met al jullie mazen
Ik heb geen woorden meer, niet eens ruimte om te razen of stoom af te blazen
Sorry maar ik ben gestopt met mij verbazen
Mensenhandel is mijn verleden
Zoveel shit meegemaakt dat men t’ bestempelt als omstreden
Ik heb mijn hele jeugd geleden
Jullie hadden maar 1 taak, mijn horizon verbreden
Ik heb mijn verleden niet vermeden
Ik heb dag in dag uit gestreden.
Reikte alles, qua specialistische kennis aan…
Terwijl.. behandeling bieden, is letterlijk jullie baan
De pijn is onbeschrijflijk ik kan wel janken
Want een goede behandeling heb ik aan mijzelf te danken
Steeds minder voelde ik mij verbonden
Geen energie meer voor colleges en uitleg geven over wat ik had uitgevonden
Ik deed op eigen houtje wat jullie in motherfocking 10 jaar niet konden
LC. Juni, 2024
FACT te dichtbij
Ik moet uitstappen, het spijt mij.
Jij en ik komen te dichtbij.
Het is een dynamiek die je zelf nog niet inziet.
Jij erkent deze laag in dit steunende hulpverleningscontact niet,
dus moet ik naast dat ik zelf thuis mijn traumabehandeling doe, nu heel groot zijn.
Maar onder alles voel ik mij verlaten en ontzettend klein.
Ik kan jou je eigen dodehoek niet verwijten
Maar hierdoor loop ik nu zelf achter de feiten
Het is een nare waarheid
Waar ik stevig onder lijd
Dus ik ga je vertellen
Dat je met een aanklampende hechting, je cliënt uiteindelijk zal beknellen.
5 jaar was er vals vertrouwen
Er was nabijheid maar ik heb door onze voor jou betaalde vriendschap geen gezonde basis op kunnen bouwen.
Ik hoop dat ik in gedicht kan vangen
Wat de gevolgen kunnen zijn van zo'n verlangen
Ik weet dat je het nooit zo hebt bedoeld.
Maar voor mij als cliënt, heb ik geen ruimte gevoeld.
LC, Juni 2024
Samen strijden
Als de wereld uit elkaar valt, Als blijkt dat iets opnieuw ons leven vergalt.
Dan zijn wij niet alleen.
Dan praten wij samen, dan zijn wij 1 rotsvaste steen.
Als iedereen besluit weg te rennen.
Als men besluit ons niet meer te willen kennen.
Dan blijven wij met elkaar ook al is de buitenwereld dan heel naar.
We hebben onze verschillen.
De gedachte aan DIS doet mij nog altijd rillen.
Maar dan denk ik aan onze gesprekken onze angsten die hier mogen zijn.
Alles zonder consequenties die mogelijk leiden tot pijn.
Onze diepste verlangens per persoon ons geheim, als we maar blijven praten alleen dan zijn wij samen de lijm.
Vroeger klein en kwestbaar, vandaag: onverslaanbaar.
De daders hebben alles afgenomen van het kleine kind wat ze konden ze brachten aan de diepste fysieke, emotionele en seksuele wonden.
Maar door van zelf naar elkaar te splitsen blijven we ongeschonden.
We blijven met elkaar verbonden.
Want wij zijn samen de veiligheid die zij niet bieden konden.
-L, 12-05-2023
Interne communicatie
Zijn we elkaars beste maten? Nee. We kunnen elkaar écht haten.
Er is nijd er is strijd en altijd is er wel informatie kwijt. Of er heeft iemand spijt en er is sprake van veel lijd.
Ik zeg niet dat het makkelijk is, dat is wat ik bedoel.
Maar als de buitenwereld zorgt voor een onzeker en onbetrouwbaar gevoel. Vanuit alle pijn en paniek samen opzoek naar een doel.
Houdende het hoofd koel.
Zo communiceren wij via dit hoofd als natuurlijke paniek verzachter die de pijn verdoofd.
Want onszelf kunnen we niet wegjagen, nee we zullen dit samen moeten dragen.
Geen angst voor verlies juist omdat ik ipv voor de buitenwereld nu even voor interne communicatie kies.
- L, 12-05-2023
Teamwork
Zit je nou tegen jezelf te praten?
Wil je ons alsjeblieft laten?
Ik weet dat ik mij kan vertrouwen.
Dat we samen kunnen bouwen.
Maar dat we ook mogen rouwen.
Gevaar blijft daar. Het komt niet meer binnen wat zij ook mogen verzinnen.
Wat daders ook van ons willen.
Ik voel mij op momenten afhankelijk, maar nu ik zo van een afstandje kijk...
Ik hoef niet te leven naar jouw goedkeuring, als ik wil schelden zeg ik lekker tering. Ik hoef niet in jouw pas te lopen, ik hoef je mijn liefde niet te verkopen.
Ik besef mij dat ik het nooit zo heb kunnen zien, maar ik ben niet alleen, met DIS heb ik zelfs een heel team
- pt, 12-05-2023
Traumaverwerking thuis op de bank
Ik voel mij zo beroerd alles voelt wazig gaat er iets mis in mijn verstand?
Oke jongens let's fucking do this... we got this, niks aan de hand.
Ik zal naar je luisteren, wat probeer je mij te vertellen?
Ik weet niet of ik het wil geloven, het zal me beklemmen...
'Ik tiepe? zonder dat jij kijkt?'
Van mij mag alles, als je maar niet vermijdt.
Wat is dat vermijde?
Dat is de inhoud niet vertellen van waar je onder lijdt.
Het is het niet willen voelen van de onmenselijke strijd.
Maar ik zal je een geheimpje verklappen
Juist de verwerking blijven uitstellen is wat je zal vertrappen.
Het monster in de ogen kijken zal lucht geven
Ik zo ban, maa ik voor jou op sgrijfe.. ales trille en beve
het moes met mont,
zijn vies ding als een ijsje likke as ik goet verstont
Wat zie je in detail? Wat voel je? Wat moest je precies doen?
Kun je mij meenemen naar het verleden? Naar toen?
Alles begint te trillen Lau ik stik, ik ga straks over mijn nek, ik krijg geen lucht weet je zeker dat dit een goed idee is?
Zeker weten, de enige weg is erdoorheen, niks gaat mis.
Het gebeurd niet meer nu, ik ben bij je ik houd die man tegen laat de pijn niet los, maar doe je ogen eens open?
Ik huis zien. is hier nieman die mij kom sloope?
Nee het is voorbij.
Hier ben je alleen samen met mij.
Kijk eens, hier heb je je knuffel van een dinosaurus
Jaaaaa dinoooos. ik doe knufel geefe kus.
Zie je wel dat je het kan.
Ja ik nu hier ik nie meer ban
Je bent niet meer iemands bezit.
HOLY SHIT JONGENS WE HEBBEN ZELF VOOR HET EERST TFT GEDAAN, WE KUNNEN DIT!!!
L, 2023
Ontslagbrief Anasy-leren
Je hebt mij nu echt geraakt
Dus heb ik je gedrag geanalyseerd en je zwakke plekken zo gekraakt.
... eh??
zucht ja nee dit is niet hoe ik wil zijn...
Wat je hebt beschreven doet mij ontzettend pijn.
Maar dit gedrag vind ik van mijzelf gewoonweg niet fijn.
Het analyseren is voor mij een coping.
Juist omdat je deze skill meetrekt in je ontkenning.
Want volgens mij realiseer jij je niet dat je daarmee afdoet aan mijn overleving.
Ik wil je na die ontslagbrief op je plek zetten.
Net zoals je ook niet op mijn belang hebt zitten letten.
Maar wat bereik ik daarmee?
…laat me maar even het zit tussen ons echt wel oké.
L-28-08-2023
Abonnement 3e lijns
Ik wil graag mijn abonnement opzeggen.
WAT.
Ja I know, ik zal het je uitleggen.
Ik wilde zo graag op iemand anders expertise vertrouwen.
Verloor uit het oog dat ik op mijzelf zal moeten bouwen.
Dat zelfs als ik elk moment door mijn benen kan zakken.
Er geen mensen bestaan die mijn koers kunnen overpakken.
Het blijft mij achtervolgen het is een eenzaam feit.
Als je de grip verliest op je behandeling raak je jezelf kwijt.
Want alleen jij zal alles opmerken.
Dus vertrouw op jezelf, ook als men probeert je zicht te beperken.
Niet iedereen zal helaas erkennen hoe jouw hersenen werken.
Maar zien ze het dan echt niet?
Zelfs nadat ik het schip verliet…
Is dat dan niet een glashelder signaal?
Nee, nee je begrijpt het niet. Jullie spreken daadwerkelijk een andere taal.
Bedoel je dat wat ik opmerk niet geldt voor iedereen?
Nee Lau, veel mensen kijken daar overheen.
Maar ik wil niet vastlopen in een vastgeroest beeld van mij kunnen.
Dat hoeft ook niet, maar durf jezelf authenticiteit te gunnen.
Lau, stap weg van het oordeel van het TRTC.
Kies voor jezelf en neem ons met je mee.
Want pas als je stopt met aan je eigen basis snoeien.
Kan je als mens echt groeien.
L - 2023
Prognose van 8 jaar
LUISTER NOU, IK KÁN MIJN VERWERKING NIET VERTRAGEN
Sorry dat ik zo schreeuw, maar dat is het onmogelijke van mij vragen.
Mijn emoties zijn verbonden met cognitie, het is 1 bewustzijn verdeeld in lagen.
Het gaat er niet om dat ik mijzelf niet zou willen verlagen.
Zulke arrogantie gaat in tegen al mijn levensvragen.
Maar elke keer als je vraagt om een stap terug, voel ik mij klein geslagen.
Ik krijg het mensen maar niet uitgelegd, inmiddels voel ik mij zo verslagen
Het is geen dedain het gaat niet om mij behagen.
Iedereen om mij heen ben ik hierdoor juist onbedoeld aan het verjagen.
Ik krijg geen lucht als ik het toch probeer, ik kan dat niet dragen.
Maargoed...
Ik snap het, ik zal mijn best doen.. ik zal mij proberen naar de norm te gedragen.
L
Gedesorganiseerd ge(v)hecht
Ik wil schrijven hoe jij alles kapot maakt,
Ik wil vertellen hoe jij mijn leven kraakt
Ik wil schrijven hoe je mij elke dag opnieuw raakt
Opzoek in dit doolhof der gevoel
Zoals eerder vermeld, schakend zonder concreet doel
Je bent een kloon
Verstopt je steeds in een ander persoon
Opzoek naar verlichting die kan blijven,
Iets van rust wat eindelijk kan beklijven
Soms lijkt het rustig maar dan sla je weer toe
Mijn hoofd, mijn lijf alles begint te schreeuwen en man wat maak jij mij moe
Niks is er meer waar ik aan kan denken
Alleen nog maar aan mogelijkheden hoe ik jou kan laten stoppen met mij krenken
Jij verstoord mijn zicht
Jij zorgt voor bewolking in plaats van licht
Ik heb jou gemist het is nu echt wel duidelijk
Ik wil alleen gewoon graag dat je stopt, je bent overal waar ik kijk
En dat door mijn missende objectpermanentie
Je keert hierdoor terug elke dag, zodat ik tijdelijk niks anders meer zie.
Ik probeer uit te zoomen op dit spel
Uitzoomen op die innerlijke rel
Hoe krijg ik mijzelf rustig
Maar jij...., jij bent zo vernuftig
Ik probeer jou te temmen, luisteren naar de interne kalmerende stemmen
maar wat een kracht, je laat mij dingen zeggen en doen die ik niet verwacht
Alsof ik weer onder stroom sta, zo veel macht
Je kruipt in mijn hoofd en in mijn lijf
Elke vezel van mij is jouw verblijf
Ik kan het niet anders beschrijven het is een en al verstikking
Om te leven met een gedesorganiseerde hechting.
(6-05-2023) pt.
Gevangenis
In zit in een gevangenis.
Waarvan de muren gekaderd maar de leegte oneindig is.
Levenslang,
het maakt mij doodsbang.
De angst om nooit echt prettig te kunnen functioneren in een samenleving, aanpassen tot ik meewerk dat is mijn beleving.
Continu moeten conformeren.
Wat mij weerhoudt te floreren.
Geneigd zijn mijn mond te houden omdat 9 van de 10 keer niet begrepen wordt.
Dat ik onbedoeld continu word gekort.
Afgevlakt zijn, onbeschrijfelijk is die pijn
Zo moe van het mezelf uitleggen,
Na de teleurstelling ''nee laat maar'' zeggen.
Zo moe van alle oordelen omdat iedereen mij probeert te normaliseren of in DSM-kaders, psychiatriseren . Omdat de worsteling in essentie niet wordt begrepen moet ik iets bekennen, het is niet tastbaar genoeg voor mensen om te erkennen:
Ik zet het voor je op een rij;
Als ik persoonlijk floreer, loop ik vast in de maatschappij.
Ik hoor je denken; 'Dat klinkt als een last,'
Maar hoor dit; als ik in de maatschappij floreer, loop ik persoonlijk vast.
Wat als hoe jij denkt en bent, niet wordt erkent.
Als school, wetenschap, werk of wat dan ook al zorgt voor rook in je zicht, en deuren tot verandering lijken dicht. Als het allemaal voelt als een vierkante kast maar jij als cirkeltje gewoon niet past.
Beoordeeld worden op mijn eigen perspectief is wat ik nu en voor de toekomst mis.
- Dat is wat ik bedoel met een gevangenis.
– Pte, 2020 (24-05)
IC-Lost call
Ineens lagen daar
Tientallen strips leeg, ik was te laat het was al klaar...
Het was gebeurd in een dissociatie deze keer.
Maar een weg terug was er niet meer.
2 liter zuurstof in mijn neus
vast aan de draden is het heus
Al in de ambulance werd het infuus geprikt, intraveneus.
Alles meegemaakt
Geen seconde van de kaart.
Alle nare handelingen meegekregen.
Alles terwijl de SEH hun zorgen uitte over mijn leven.
Niemand mocht weten waar ik lag.
Ik wilde niet de reden zijn van iemands verpeste dag.
Ondertussen het anti gif gedronken...
Gelukkig maar want ze stonden al klaar met de anders verplichte neussonde te lonken.
Pijn en getrek aan mijn lijf, aanrakingen overal
Maar de zelfgekozen eenzaamheid was de grootste knal.
Geen mens mocht het weten,
Zo sprak mijn geweten.
Nu heb ik een extra trauma.
Ach, pak het archief en prop maar in een la.
- Pte, 2022 (04-18)
Amnesie
je doet mij zeer, en niet 1 keer maar steeds weer.
Dan weer spullen kwijt en vervolgens zorg je dat mijn studie eronder lijdt.
Ze liegt! Als verwijt. In mijn jeugd al zo vaak.
Ik doe niet alsof, al lijkt dat wel raak.
Taakjes verloren, zelfs nadat ik het had gezworen.
Ik ben echt eerlijk.. ik kan het niet meer weten.
Het feit is, Ik ben niet alleen vandaag,
Maar de helft van mijn leven vergeten.
- pte, 2022
Te veel
Altijd te veel,
Terwijl ik dacht dat ik te werk ging met een penseel.
Ik wist van binnen dat ik anders was, ik zag de wereld door dubbelglas.
Vanbinnen gebeurde er zo veel processen zo bewust.
Een kruistocht van innerlijke onrust.
De buitenkant enthousiast, doch eenzaam te werk, ik deed zo mijn best.
Maar ik was anders dan de rest.
Ik leefde in mijn eigen spel, een geheim met actoren.
Overgevoelig ten top, overal had ik sensoren.
Bewust van metaprocessen, dat verwacht je niet van een kind.
Waarom heeft niemand mij door? Zijn ze blind?
Elke keer bang om door de mand te vallen.
Gezien werd ik niet, want ik ben slecht met getallen.
Elke dag spookt er door mijn hoofd, de zin die mij verdoofd.
Want een meta brein, met zo veel pijn.
Wat als....
wat als ik was gezien in mijn zijn?
Te veel...
Die woorden grijpen mij nog altijd naar de keel.
Want het rijmt niet voor niets op ontwikkelingspotentieel.
- Pte, 2020 (31-05-2020)
School
Vorige essay, te abstract.
Voldeed niet aan het maatschappelijk contract.
Probeer wat concreter te schrijven.
Die zin, reikt diep en zal volgen en blijven.
Opnieuw gedesillusioneerd
Opnieuw in mijzelf gekeerd.
…
Piepjes en een klinische ruimte zeggen genoeg.
Een gefragmenteerd beeld van hoe ik mijzelf overvroeg.
Doch, weken verstrijken, therapie doet geloven.
Misschien hoeft het vlammetje in mij niet te doven?
Begrepen en gezien worden, dat is waar je op hoopt.
Adem in, de nieuwe kans die mijn mouwen opstroopt
100% ingezet.
Maatschappelijke verwachtingen, zoveel mogelijk ingebed.
Van autonomie ga je niet winnen!
Welk opgelegd hokje ze ook mogen verzinnen.
''Waar hoop je op? Ben je wel rationeel?
Je verwachtingen zijn surreëel.
Je schrijven is te vaag, te abstract…, laat staan te snappen
Je moet gewoon even over jezelf heen stappen.''
…
Ik laat mij niet beroven, ik strijd te lang om te stoppen met geloven.
revolutionair, niet klein.
Toevoegen vanuit wie we zijn.
Excentriek maar in ieder geval uniek.
Neem jij eens een breed perspectief en kijk wat je zegt?
Door jouw kaders een dagelijks gevecht.
Vermomd als winkel vol snoep.
Elimineer jij vakkundig je meest intelligente doelgroep
-pte, 2020 (25-06-2020)
DIS
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand wil je alsjeblieft aan de kant.
Ik herken mijzelf niet in jou, dus loop ik voorbij, heel gauw.
- Pte, 2022
Ontkennen
Ik moet iets bekennen, ik kan niet stoppen met ontkennen.
Dat wat zij mij hebben aangedaan, verdwijnt en kent geen bestaan.
Focus je toch op het heden.
Pas dan leef je een keer tevreden .
Maar ik leef gespleten, meer dan 1
En toch is het gelukt dat ik verdween.
Wie was ik dan
Wie zal ik zijn.
En wil ik dat wel weten als ik vervolgens verdrink in pijn?
Of zij wel echt zijn is mijn angst
Of ik niet lieg maakt mij misschien wel het bangst.
Dus wil ik weten wie ik ben…
Maar niet als ik daarmee het verleden erken.
- Pte- 2022
Parallel universum
Het voelt als een psychose,
Ontwaakt uit een narcose.
De wereld is vervormd en vervreemd,
alsof je deze voor het eerst verneemt.
Mensen waaien weg van jou
Want je wereldbeeld wordt te nauw.
Omdat zij niet kunnen indenken
Hoe walgelijk je een kind kunt krenken.
Je komt tot inzichten zo bizar
Je perceptie raakt ervan in de war.
Want dit kan niet echt waar zijn
Het kind was nog zo klein.
Maar nu kom je er langzaam achter
Dus hoor je de buitenwereld steeds zachter.
- Pte, 2022
Een (on)grijpbare droom
Een verhaal zo smerig dat ik twijfel aan mijn verstand.
Het moet wel verzonnen zijn, dit is onmogelijk waar ben ik in belandt?
Of waren de daders dusdanig briljant?
Zo ongrijpbaar
Zo ontastbaar
Maar zo verschrikkelijk naar, en hiermee is het niet eens klaar.
Waar is geëindigd en waar is het begonnen?
Hoe hebben ze dit dan kunnen vermommen? Ik moet het wel hebben verzonnen.
Was het in een groep met meerdere mannen?
Was het de dader beginnend met een v, waren het uitgedacht gefilmde plannen?
En was het 1 man met die vieze voorkeur?
Of was het de groep die geil werd van een kind doordrenkt in die penetrante geur?
Heb ik het verzonnen? iets met mijn te grote fantasie?
En hebben de puntjes op mijn lijf wel te maken met mijn ongezonde naaldenfobie?
...
HO STOP Maar wacht;
Ik heb een grote droom is wat ik mij net bedacht.
Dus waarom heb ik mijzelf dan na dit inzicht, verbrand tot 3e graad?
Is dat omdat mij dat als psycholoog goed staat?
Ik denk het niet, ik zie enkel verdriet.
Maar de beelden zijn te banaal, de gedachten vervormd en niet eens verbaal.
Het moet wel een verzinsel zijn, wel eentje leidend tot opvallend veel pijn.
Want wat bereik ik er dan mee?
Als dieptepunt een traumatisch nachtje op de IC...
Ik wist niet dat ik het in mij had, om ZO ver te kunnen gaan,
bij het omslaan van mijn trui, geen enkele traan.
Maar de therapeut van het vroegkinderlijk traumacentrum schrok
Dit was een groot verschil met toen, dus dat bleek een schok.
Maar luister en wacht;
Ik heb een grote droom is wat ik mij net bedacht.
Waarom zou ik mijn grootste droom saboteren?
Waarom zou ik bewust mijzelf ontnemen tot psycholoog door te kunnen leren?
Dat is de enige vraag die steeds terug zou moeten keren.
Dus ik zal je beloven,
Dat ik jou in alle onmenselijkheid die je mij vertelt, zal blijven geloven.
- Pte, 2022 (7-4-2022)
Suggestie
Ik ga je een geheim vertellen
Maar je mag het echt niemand uitspellen
Ik denk dat ik lieg over alles wat is heb gezegd
Dat ik woorden in je mond heb gelegd.
…
Mag ik jou ook iets vragen?
Kan jij jouw verleden eigenlijk wel verdragen?
Want wat jij zegt klinkt als een vraag op een quiz.
En ik denk dat ik het antwoord weet.
Jij hebt namelijk een stoornis genaamd DIS.
- Pte 2022
Verdacht
Is er een manier om te vertellen wat mij zovaak als kind is overkomen…
Iets waarover zelfs ik vergeet te dromen.
Zullen we het anders proberen met getallen? 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.
Stop!!
We waren aan het rijmen waarom stop je bij 8?
Dat kan ik je niet vertellen. Maar wat rijmt er op acht?
het spijt me dat ik het zo hard zeg, en de taal het niet verzacht.
- Pte, 2022
Druk
Ik kan het je niet vertellen, want je zult mij niet geloven
Je zult mij van mijn geheugen beroven.
Niet eens expres dat gebeurd gewoon.
Dat is nou eenmaal het patroon.
Ik weet het zelf niet eens meer, wat een geluk
Het is in mijn hoofd helaas wel opvallend druk.
- pte 2022
Nacht
Er klopt iets niet, er is iemand in de kamer
doch voel ik mij eenzamer.
In het donker gebeuren er dingen
Waar hij mij niet eens toe hoefde te dwingen.
Ik was aan het dromen, ik was ver weg
Stilliggen, het behoefte geen uitleg.
Het was een contract zonder woorden
Ik deed alsof ik sliep zodat niemand het hoorde.
- pte, 2022
De volgende dag
Ik weet al niet meer wat ik heb geschreven,
Ik weet het ik heb DIS maar dit is toch geen leven?
Ik moest mijn vermijden bijhouden,
terwijl ik dit juist wilde afhouden.
Waarom zou ik willen weten
Wat ik met een reden ben vergeten.
Waarom confronteer jij mij met lijden
Er is een reden waarom ik wil vermijden.
Ik kan niet voor mijzelf zorgen.
En dat houd ik liever verborgen.
- Pte, 2022.
Ik stik
Vies, heel erg vies. Ik kan er niet aan denken
En toch zie ik je in mijn achterhoofd wenken.
Je zei lief, ‘doe maar met je mond’… er is niks wat ik viezer vond.
Maar gelukkig was het maar een spel en ging het wel snel.
Blijven lachen, want het is een spelletje.
Helaas ringelt er als volwassene pas een belletje…
- Pte, 2022
Angstaanjagende kunst
Ik vind dichten eng, het geeft me een vorm die ik normaal niet kan vertalen
Maar via deze weg kan ik informatie ophalen.
Is kunst dan geen verloren aspect
Ben ik misschien toch niet defect?
Tekenen of schilderen gaat nog te ver, maar via dit papier kan ik vertellen
Wat mij in gewoon taal zal beknellen.
- Pte, 2022
Decibellen
Ik wil schreeuwen tot ik niet meer kan
Dat ik mijn stem tot de max aanspan.
Maar de waarheid is simpel
Het is niet te vertalen zelfs ik kan de emoties niet ophalen.
Dus blijf ik stil. En ga ik door, door tot ik mijn stem helemaal verloor.
- Pte, 2022
Eerste keer IC
Piep, piep, piep, piep, piep…
Zoveel geluid en hectiek dat ik zeker niet sliep.
Ga weg onder mijn kleren met die ECG
Want ik hoor een kind schreeuwen en huilen in mijn hoofd; ‘Alsjeblieft Nee…!!!’
En haal dat infuus direct uit mijn arm!
Want mijn stress systeem slaat groot alarm
Ik kan nergens heen ik zit vast aan een monitor voor mijn hart
Maar jullie raken me zo veel aan dat ik volledig verstard…
Ik weet het ik heb het zelf gedaan.
Maar raak mij alsjeblieft niet meer aan
Een TL-lamp op mij gericht…
En waarom? Alles, omdat ik bijna voor de dood ben gezwicht.
- Pte, 2022
therapeutisch hechtingsverlangen
Oh lieve psychiater elke maandag
Zit je weer klaar om te luisteren naar mijn aanslag.
Je hebt de aandacht
Jij hebt de macht.
Zelfs liefde en een luisterend oor.
Alles zet je in en doe je ervoor.
Maar wat ik van jou wil is onheelbaar en niet te vinden in de kamer
Dus verdrink ik liever in verlangen, en verlaat ik op die manier zo niet een stukje eenzamer.
- Pte, 2022
Opnames
In de GGZ daar zal je helen, in een groep met de pijn van zovelen.
8u opstaan want dat is goed voor je bestaan.
half 6 eten, zorgen dat je bij de dagsluiting je doelen niet bent vergeten.
Het lijkt zo’n quickfix, maar de werkelijkheid komt voor mij uit op niks.
Maar ben je wel goed ingesteld?
Wil je pillen, gesprekken of zijn we te laat
en had 112 allang moeten zijn gebeld?
- Pte, 2022
Pijnloos
Hoeveel pijn kan een gedicht vullen,
hoeveel gedichten over misbruik, incest en kindermishandeling moet ik onthullen?
Ik vertaal de taal van de delen die zelf de stem missen.
Door conversie of gewoon door te gissen.
Vraag ik aan de kinderen, wat heb jij meegemaakt?
En vaak antwoorden ze; het moest zonder kleren, … je snapt wel… naakt…
Er was wel verdriet er was wel pijn. Maar dat mocht er niet zijn.
Weglachen, wegmaken, wegraken of tanden bijten… het is de kinderen niet te verwijten.
Zo ver weg gemaakt
Dat het hele beschermingsmechanisme kraakt.
Afgesloten van de maatschappij, allemaal opgesloten in dit hoofd genaamd ‘mij’.
- Pte, 2022
Hier stopt het!
Zeg stop jij eens met praten, dit staat niet in het contract.
Jij hebt hier geen macht het is allemaal onzin die je mooi verpakt.
Weet er vele harten mee te raken
Maar de jouwe zal voor altijd door de leugenachtige leegte kraken.
Eigenschuld.
Een aansteller die alles groter maakt, dat ben jij…
Pak de aansteker en geef de macht maar weer terug aan mij.
- Pte, 2022
Nog meer...medicatie
12 pillen op een avond, dat is hoe ik tegenwoordig hoe ik mijn nacht afrondt.
Een enorme tolerantie, met slaap niet eens als garantie.
Ja dat is reden voor een gesprek, moet je eens kijken ik lijk wel gek.
Ik heb altijd gezegd het gaat mij niet gebeuren. En toch moet ik je betreuren.
Ik ben met open ogen gestapt in de bekende-GGZ kuil, maar ik wilde gewoon stoppen met al het gehuil..
En nu ben ik verslaafd aan pillen, als ik ze niet neem dan begin ik met trillen en kan ik mensen wel grillen.
Dat is niet wie ik ben, maar het is even niet anders,
Je moet wat als je jeugd heeft bestaan uit trauma door aanranders.
- Pte, 2022
Bijzondere FACT Therapeut
Ik ben voor jou speciaal.
Onuitgesproken, tegenoverdracht zonder taal.
Onze band is beter dan normaal.
Toch zit er altijd een angst die mij beklemd,
want wat als je tóch wegrent?
Helaas lees jij nu weer die verstoorde patiënt.
Ik ben misschien excentriek en uniek
maar helaas niet in mijn hechtingsproblematiek.
- Pte, 2022
Dwang
Stoppen met schrijven is geen optie
jarenlang was er geen uiting, slechts apathie.
Vroeger een kunstenaar nu slechts een verloren hengelaar
op zoek naar de details van het ervaren gevaar.
Toch is het schrijven en dichten teruggekeerd.
Misschien is het brein het maken van kunst niet verleerd.
- Pte, 2022
2e verhaallijn
Ik heb in splitsing geleefd, de ene lijn was mooi
De andere lijn hoofdzakelijk gebeefd en speelde af in een kooi.
De ene lach ik hard
De andere lig ik stil en verstard
De ene vol plezier
De andere ben ik liever niet meer hier.
De ene krijgt veel erkenning en gewenning.
De andere loopt stilletjes vast in ontkenning.
- Pte, 2022
Tandarts
Mijn kiezen doen pijn...
Dat krijg je ervan, je houdt ze niet rein.
Je poetst nooit je tanden
het bericht van de tandarts wil ook maar niet landen.
2x per dag poetsen... zelfs flossen
Ja, dat is voor mij onmogelijk op te lossen.
Als ik mijzelf al niet kan douchen
Ook als je me probeert te pushen.
Maar ik wil niet naar de tandarts
zelfde reden als de huisarts.
Ik heb het dan weer niet goed gedaan.
Maar zij erkennen niets rondom dagelijks lijdend bestaan.
Noem het een wittejassen fobie
Maar bij een zakelijke arts verander ik in een kind van 3.
''Gedraagt zich jonger dan kalenderleeftijd...''
Ach je moest eens weten meid...
- Pte, 2022
En Français s'il te plait
Er is een manier om te ontsnappen, om even alle angst af te kappen.
Er bestaat een taal zo mooi, dat deze je tijdelijk bevrijd van de angstige kooi.
Een geheimschrift voor de mens uit Nederland maar een veilige plek voor ons verstand.
Vele schuine gezichten, terwijl wij voor de taal zwichten.
Parce que la langue française c’est la meilleure façon de securité
Een mooie haven en een teken van veiligheid, dat bedoel ik daarmee.
Even gewaand in een ander bestaan, Franse tv,
Franse radio, Franse instellingen van de telefoon aan,
Zo overleefden wij, zo bleven wij tijdens trauma vooruit gaan.
Dus in crisis zal de Franse taal luiden
Omdat de Nederlandse simpelweg te gevaarlijk is om de ernst te duiden.
- Pte, 2022
Lentekriebels
Groep 7/8 weet je nog die week?
Elke dag vraag ik om DIE les. of naja, ik smeek.
Eerste lessen over seks, dat erover praten misschien een keer mocht.
Ik keek er maanden naar uit, ik was verknocht.
Als een kind zo opgelucht, eindelijk misschien een uitvlucht!
Ik wilde dat iedereen stopte met giechelen
Ik werd boos. Zo kon ik me niet concentreren.
De juf keek me scheef en gek aan
Waarom is dat kind zo extreem begaan???
En reageerde aarzelend uit pure ongemak..
Terwijl ze zag hoe ik er letterlijk naar snak..
Als volwassene denk ik, dat gedrag was echt heel maf...
Dus lieve Juf Suzanne, waarom gingen er toch geen alarmbellen af?
- Pte, 2022
Vies-ualisaties als kind
Ik kan het niet loslaten, de tekeningen die ik maakte als klein kind
Alles past in elkaar als je de vieze lijntjes verbind.
Het kind's grootste geheim
Is dat dr tekeningetjes zo vies zijn...
Verstoppen onder het kussen
niemand kwam er zo achter ondertussen.
Later op de computer de zoekgeschiedenis mocht niemand weten
Het zorgde voor nachten vol zweten...
Waarom ik zocht naar juist die vieze specifieke video's
Ik was maar een kind maar waar ik naar keek was grenzeloos.
De grootste schaamte die je, je kan voorstellen
Maar iets in mij wilde herkenning en zorgde dat het bleef aanzwellen..
Ik fantaseerde en moest er stiekem naar kijken
kon er niet onder bezwijken.
Het was een geheim niks minder waar.
want ik wist het ondertussen zeker: Geen 1 kind was zo raar.
- Pte, 2022
Medi-pijn
1, 2, 3, 4, 5, 6 pillen
hoeveel moet ik nemen tot ik stop met rillen?
Ik nam er genoeg,
Herstel is het enige waar ik om vroeg.
Er gebeurde iets geks
Ik stopte met denken, ik verloor mijn reflex
Mijn hoofd vulde zich met mist
Het kwam steeds vaker voor dat ik mij had vergist
Aan mijn lichaam een dagelijks blok steen
Mijn zijn verdween maar dat voelde ik niet meteen.
Trauma werd stevig onderdrukt
ontkenning werd het product.
Ik werd een huls van mij
Deze versie was er maanden tot jaren niet meer bij.
Nu bouwen we de medicatie af
En zie ik pas in, in welke staat ik mij begaf.
Door dit hoofd een dagelijkse gum
Nu blijkt, het was mijn antipsychoticum.
Binnenkort ben ik weer vrij
Maar zo loeren mijn trauma’s…
‘’Je bent weer van mij!’’
onderdrukking van trauma of kunnen denken.
Dat is de keus
Ik kies voor het denken… maar blijf zo nerveus
Terug naar nachten
vol angst door walgelijke gedachten
- Pte, 8-10-2022
Aansteller!
Nu leg je het weer niet bij jezelf maar bij iedereen eromheen.
Neem je verantwoordelijkheid
Erken dat je een aansteller bent met spijt.
Prima, sorry iedereen.
Maar ik zou gewoon willen dat ik verdween.
Dan ben ik ook gelijk minder een blok aan iedereens been.
-Pte, 2022 (3-3-2022)
Het valt wel mee
Wat zei je huisarts? 3 graads?
Nou dat is vooral overdreven huisarts-geraas.
En dat verband met vasiline?
Geen reden waar dat voor zal dienen.
De wond ziet er gewoon rustig uit.
---
Oké ik snap het... zie je wel ik had niet moeten gaan.
Nu zit ik tussen tientallen delen + 2 artsen die elkaar tegenstaan.
Het valt dus wel mee, de ggz-arts klinkt tevree
In dat geval ga ik door, want daar zit u dan denk ik niet mee?
- Pte, 2022
Wel of niet meer slikken?
Ik lig hier in bed, 2e nacht zonder pillen
Want dat mag niet meer als je stopt met eigenhandig je arm grillen.
Ik moet kiezen. Medicatie?
Of de verbrandende sedatie?
Maar mijn arm wordt zo lelijk
en ik wil geen confrontatie met wat men noemt lijfelijk.
Ik doe alsof ik geen lichaam meer heb
Want dan voelt het verleden meer als nep.
Geen verzorging, of kastijding.
Gewoon alleen een hoofd.
Zo blijft het lijf veilig verdoofd.
- Pte, 2022
4e nacht zonder pillen
Vannacht is het nacht 4
zonder alle medicatie
De ggz-arts was er opnieuw rustig onder.
Ergste wat kan gebeuren is maagdarm gedoe of een insult.
Nouja dat is dan maar mijn eigen schuld.
Het advies is 5mg diazepam voor de onttrekking
Maar verder niet echt een ernstige strekking
Volgensmij maakt u zich geen zorgen,
Dus ik til het wel naar morgen.
Of die dag erna.
Ik wil komen in een staat van complete vervreemding
zodat mijn verleden niet meer de voorgrond is van belasting.
Doe mij maar een psychose...
Alles liever dan dit bewuste leven gekozen.
- Pte, 2022
2e jaar bachelor
Ik houd me wel groot
maar ook mijn grote droom is in nood.
Ene onvoldoende na de ander
Bewijs dat ik niet verander, elke toets voelt als een uitbrander.
Niks gegeten vandaag.
Dus misschien wat traag.
Hopelijk kikt medicatie dan sneller in en word ik langzaam vaag.
Ik wil mijn telefoon kapot gooien
Want in mijn leven zit ik maar wat aan te klooien.
Ik ga nooit die kut uni halen.
Elke onvoldoende voelt als persoonlijk falen.
Volledig uitgedoofd...
De studie heeft mij van een stuk van mijn passie beroofd.
Door de universiteit.
Ander soort trauma...mijzelf steeds verder kwijt.
Ik weet dat het niet komt door de capaciteit van mijn brein.
Maar de werkelijkheid van buiten de norm denken maakt het niet fijn.
Integendeel. Elke bevestiging doet meer pijn.
En maakt me klein..
Het liefst gooi ik mijn geschatte IQ voor de eerste de beste trein.
- Pte, 2022 (07-04)
Maar het komt altijd terug...
5e avond coldturkey zonder medicatie zouden we ingaan.
Ondertussen een compleet andere wereld ontstaan.
Verkrampt en geïmmobiliseerd, wegrakend van lichamelijke pijn.. maar wat was de ontsnapping aan de trauma's even fijn...
Er was een keuze
Of je neemt je medicatie nu.
Of we laten je opnemen en bellen de ambu...
Dan komen ze met een infuus en dus naalden aan.
Dan is er geen ontsnappen of sprake meer van gaan.
Ik wist niet van de bluf, mijn hoofd was alleen nog suf.
Tijdelijk was ik zo verzwakt dat ik niet werd belaagd door trauma.
Maar voor tijdelijk geldt: er komt altijd een na..
Er is van de inzichten geen ontsnappen.
Er is geen sprake van in een traumaloze wereld stappen.
Dus ga niet voor dat ziekenhuis... en neem je medicatie vlug
Voor trauma geldt: hoelang je het ook uitstelt. het is voor je het weet weer terug.
Pte, 2022 (1-04)
Vriezer
Niets doet zo veel pijn
Als liggen op ijs tot ik wegkwijn.
Het ijs van mijn hechting
Datgeen wat nooit meer wegging.
De tijger in een kooi zonder vlees
Als welpje ineengedoken hongerig beklemt door enkel vrees.
De vriezer van min 10
Omdat ik in die vriezer verstijft ben misschien.
Zo lig ik in die kast van ijs of in die ijzeren kooi
In iedergeval is het in mijn lichaam en hoofd een grote rotzooi.
Oneindig metaforen, want hechtingsproblematiek is gewoon niet mooi.
- Pte, 2022 (23-04)
Hoogbevraagd
Hier is de suïcidale malloot uit je caseload, die als een neuroot z'n ziel ontbloot en zo je geest doodt. Want het is een totale chaoot, wat z'n leven verkloot omdat tie niet past in de middenmoot. Hij heeft relatief gefaald, niks geen hakken over de sloot, dissociaties werden z'n autopiloot.
Het lijkt misschien een psychoot... want hen is duidelijk in nood. Maar het is eigenlijk een vakidioot met een trauma aan de wereld die hen buitensloot. Hij snijdt dan niet heel groot... toch gaf het een stoot en kleurt de boel langzaam weer rood.
Zo bleven gedachten over de '....', hun eeuwige bondgenoot.
Pte, 20-08-2020
De blauwe kamer (de isoleer)
Hier kom je omdat je van het spoor bent gehaald
Je was 0 helder dus de politie heeft je gevonden, je poging heeft gefaald.
De blauwe kamer is een isoleercel
Politie had bij me moeten blijven, maar ik zit alleen en de deur zit op slot dat weet ik wel.
Wachtend op de beoordeling en het is erg druk.
Dus zit ik hier de hele avond al denk ik even kijken, oh geen klok.. fuck.
Ik zie een groot raam waar ik niks door kan zien.
Aan de andere kant kunnen ze mij wel zien misschien.
Op de muren zie ik strepen en oud bloed
Alles aan deze kamer schreeuwt, met mensen die hier worden gehouden, gaat het helemaal niet goed.
tik, tok, tik, tok..
Oh nee, er is geen klok.
- Cvs, 2019